Projekt Athabasca Oil Sands (AOSP) jest wspólnym przedsięwzięciem większościowego właściciela Shell Canada, Chevron Canada oraz Marathon Oil Canada Corporation. AOSP prowadzi dwie kopalnie. W kopalniach nie odbywa się przetwarzanie, a bitum jest transportowany w postaci rozcieńczonej rurociągiem do zakładu wzbogacania Scotford, położonego 50 km na północny wschód od Edmonton w prowincji Alberta. Zakład wzbogacania Scotford produkuje obecnie 255 000 baryłek syntetycznej ropy dziennie. Obecnie zaspokaja to 10% zapotrzebowania Kanady.
Propozycja budowy rurociągu Keystone XL, który miał transportować ropę z Alberty do rafinerii w Zatoce Meksykańskiej, wywołała burzę kontrowersji i ostatecznie została zablokowana przez prezydenta Obamę. Krytycy twierdzą, że zachęca to do korzystania z „brudnej” ropy. (Do niedawna ropa kanadyjska zaspokajała 17% zapotrzebowania Stanów Zjednoczonych, a wydobycie piasków bitumicznych trwa od połowy lat 60. Krytycy mają kilka zarzutów, ale istotnym faktem jest to, że podczas „ulepszania” bitumu powstają duże ilości CO2.
Shell Canada inwestuje 1,4 miliarda dolarów w projekt demonstracyjny Quest dotyczący wychwytywania i składowania dwutlenku węgla. Projekt ma na celu wychwytywanie miliona ton CO2 rocznie z zakładu przetwórstwa ropy ciężkiej Scotford należącego do firmy. CO2 jest przekształcany z gazu w ciecz i transportowany nowym rurociągiem o długości 60 km do miejsca składowania. Aby lepiej zrozumieć skalę tego przedsięwzięcia, należy pamiętać, że milion ton dwutlenku węgla odpowiada rocznej emisji spalin z 175 000 samochodów. Rząd Kanady i prowincja Alberta również zapewniają finansowanie tej inicjatywy.
Gaz i ropa naftowa są zazwyczaj wydobywane ze złóż uwięzionych w formacjach skalnych pod powierzchnią ziemi. W nowatorskim rozwiązaniu wychwycony CO2 będzie wtłaczany do formacji piaskowcowej znajdującej się dwa kilometry pod ziemią. CO2 jest wtłaczany pod ciśnieniem do porowatej formacji geologicznej piaskowca. Po wtłoczeniu CO2 przemieszcza się przez formację, ale zostaje uwięziony przez nieprzepuszczalną warstwę skały nakrywającej magazyn piaskowca. Ta metoda magazynowania (sekwestracji) dwutlenku węgla nazywana jest „magazynowaniem strukturalnym”. Na całym świecie istnieje duże doświadczenie w zakresie projektów wychwytywania i sekwestracji dwutlenku węgla (CSS), a dowody wskazują, że dwutlenek węgla może być trwale wychwytywany w formacjach geologicznych. Na przykład w ramach norweskiego projektu Sleipner, realizowanego od 1996 r., magazynowany jest CO2, który jest wtłaczany do szybów naftowych w celu zwiększenia wydobycia ropy naftowej na tych morskich polach naftowych. Nieprzepuszczalne formacje geologiczne zatrzymują ropę i gaz od milionów lat, co daje pewność, że dwutlenek węgla będzie bezpiecznie składowany przez czas nieokreślony. W miejscu składowania Quest znajdują się trzy warstwy uszczelniające skały. Shell ma wieloletnie doświadczenie w modelowaniu podpowierzchniowych formacji geologicznych podczas poszukiwania gazu, co zapewnia firmie unikalną wiedzę specjalistyczną w zakresie wyboru miejsc składowania.
Jednym z procesów stosowanych do ulepszania bitumu do lżejszego oleju syntetycznego jest hydrokraking, w którym para wodna, metan i katalizator są łączone z bitumem pod wysokim ciśnieniem. W wyniku reakcji chemicznej powstaje wodór, który jest następnie wykorzystywany do przekształcania ciężkiej ropy naftowej w lżejszą ropę poprzez proces zwany „dodawaniem wodoru”. Jednak dwutlenek węgla jest produktem ubocznym tego procesu. Zakład ulepszania ropy w Scotford obecnie uwalnia do atmosfery trzy miliony ton rocznie.
Instalacja Quest doprowadza gaz CO2 do zbiornika zawierającego opatentowaną przez Shell technologię wychwytywania opartą na aminach ADIP-X, która pochłania CO2. Następnie roztwór jest doprowadzany do wieży odpowietrzającej, gdzie pod wpływem ciepła i ciśnienia uwalnia się CO2, który jest następnie kierowany do stacji sprężarek. Sprężarka zamienia gaz w ciecz, którą można transportować rurociągiem.
